Een recente ontdekking voor de kust van Japan heeft de kennis over de evolutie van het zeeleven in de oudheid op zijn kop gezet. Een team paleontologen van de Universiteit van Hokkaido is erin geslaagd fossiele aanwijzingen te vinden die miljoenen jaren verborgen waren gebleven, wat licht werpt op de fundamentele rol die inktvissen speelden in de oceanen tijdens het KrijtHet onderzoek, gepubliceerd in het tijdschrift Wetenschapmaakt gebruik van innovatieve technieken en levert interessante gegevens over de hoeveelheid en diversiteit van deze dieren. Zij worden nu al lang voordat wij het wisten beschouwd als de echte heersers van de zeeën.
Tot voor kort werd gedacht dat Inktvissen bereikten hun hoogtepunt pas na het verdwijnen van de dinosaurussenDe resultaten van dit onderzoek tonen echter aan dat deze koppotigen al lang geleden een hoofdrolspeler in de zee waren. ongeveer 100 miljoen jaar, die zich veel verder ontwikkelde en diversifieerde dan oude verslagen aangaven.
Rotsen met geheimen: de ontdekking die alles verandert
Het startpunt voor deze verrassende ontdekking was een rotsblok uit het Boven-Krijt, gewonnen uit de Japanse kustsedimenten. Dankzij een digitale fossiele mijnbouwtechniek —een procedure waarbij de rots laag voor laag wordt geschuurd en het binnenste ervan in hoge resolutie wordt gescand—, ontdekten wetenschappers bijna 1.000 gefossiliseerde snavels van koppotigen In perfecte staat. Deze snavels, die lijken op kleine gebogen haakjes, zijn het meest duurzame deel van de inktvis en bieden het beste venster op hun verleden.
Onder al deze fossielen herkenden de onderzoekers minstens 263 exemplaren van inktvissen verdeeld in ongeveer 40 soorten die tot nu toe volledig onbekend waren. De grootte van sommige van deze inktvissen bleek zo indrukwekkend dat Ze waren zelfs talrijker dan vissen en ammonieten die met hen leefden, waardoor het idee over wie nu eigenlijk de koning van de oceanen in het Mesozoïcum was, veranderde.
Het gebruik van abrasietomografie is cruciaal geweest voor deze prestatie. Dankzij deze methode is elk detail van de overblijfselen gedigitaliseerd en in 3D gereconstrueerd zonder informatieverlies, wat de precisie van paleontologische studies aanzienlijk verbetert. Deze methode maakt de analyse van kwetsbare microfossielen mogelijk, die met conventionele snij- of dissectietechnieken praktisch onmogelijk te bestuderen zijn.
Inktvissen in de evolutionaire geschiedenis van de zee
De conclusies van het onderzoek gaan veel verder dan alleen de beschrijving van nieuwe soorten. hoeveelheid en grootte van de geïdentificeerde inktvis geeft aan dat deze dieren al een aanzienlijke diversificatie hadden bereikt en voedselketens domineerden lang voordat verwacht. Volgens de auteurs, Deze inktvissen waren niet alleen talrijk, maar ook de belangrijkste roofdieren in de zee in de oude Japanse oceanen, waardoor de beroemde hedendaagse ammonieten en beenvissen naar de achtergrond verdwenen.
Het onderzoek heeft ook de detectie van de aanwezigheid van twee hoofdgroepen van huidige inktvissen: die uit kustwateren (Myopsida) en die uit de open zee (Oegopsida). Dit impliceert dat de radiatie en diversificatie van deze dieren veel eerder begon dan voorheen werd aangenomen, waardoor de evolutionaire geschiedenis van koppotigen werd herschreven.
Eén verklaring voor waarom deze inktvissen zo lang onopgemerkt zijn gebleven, ligt in hun zachte lichamen, die zelden fossiliseren. Hun mondbekken – harde structuren – vormen echter een waardevolle uitzondering, waardoor we hun diversiteit en ecologische rol in de oudheid kunnen reconstrueren. Tot deze ontdekking was er slechts één oude inktvisbek duidelijk geïdentificeerd., dus de nieuwe ontdekking vertegenwoordigt een belangrijke stap voorwaarts in de kennis over deze ongewervelden.